Skip to content

Speltherapie

Laat zien wat er speelt

Maak je je zorgen over de ontwikkeling van je zoon of dochter?
Heb je het idee dat hem of haar iets dwars zit en lukt het niet om erover te praten?

Speltherapie kan helpen, want spelen gaat vanzelf.

Speltherapie

Laagdrempelig
Speltherapie is een laagdrempelige vorm van psychotherapie voor kinderen van 3 tot 12 jaar, waarbij spel wordt gebruikt om een kind te begrijpen en op eigen kracht vooruit te helpen.

Natuurlijk en veilig
Volwassenen hebben geleerd dat praten kan helpen, maar voor kinderen is het vaak nog te moeilijk of te bedreigend om te praten over wat hen dwars zit. Spelen is voor kinderen een natuurlijke en veilige manier om de wereld te ontdekken en om gevoelens te uiten en te verwerken. In het spel laat een kind zien wat hem of haar bezighoudt.

Oplossingen
Spelen sluit aan bij de interesse en de belevingswereld van een kind. Het geeft een kind gelegenheid om te ontspannen, ervaringen te verwerken en te experimenteren met allerlei vormen van gedrag. Oplossingen die spelend worden gevonden, neemt een kind mee naar het echte leven.

Vertrouwen
Als een kind genoeg (zelf)vertrouwen heeft om op eigen kracht verder te kunnen, nemen we afscheid.

Bij welke hulpvragen kan speltherapie helpend zijn?

Speltherapie kan worden ingezet als een kind langere tijd niet goed in zijn vel zit en dit met hulp vanuit het eigen netwerk niet kan oplossen. Omdat het voor kinderen moeilijk is om te praten over wat hen dwars zit, laten ze via hun gedrag merken dat het niet goed met hen gaat.

Gedrag waar je dat onder andere aan zou kunnen merken:

Spelen is voor kinderen een natuurlijke en veilige manier om de wereld te ontdekken. En om gevoelens te uiten en te verwerken.

Als gewone oplossingen niet helpen

Vaak heb je als ouder geen idee waardoor dit komt. Kinderen zijn veerkrachtig en met de hulp van hun ouders groeien ze meestal wel over deze problemen heen. Maar soms gebeurt dat niet en blijft het probleem bestaan. Dan wordt het zelfs groter en kan het gevolgen hebben voor de gehele ontwikkeling van een kind.

Meestal hebben ouders en school dan al van alles geprobeerd, maar lijken de gewone oplossingen niet te helpen of niet te passen bij een kind. Speltherapie kan dan helpend zijn om een kind uit de knel te halen en weer te zien opbloeien.

Ook bij het verwerken van verdrietige, ingrijpende ervaringen kan speltherapie helpend zijn:

  • Het verlies van een dierbaar persoon
  • Een echtscheiding
  • Slachtoffer of getuige zijn van seksueel misbruik, mishandeling of geweld
  • Verandering in de gezinssituatie, uithuisplaatsing of adoptie
  • Het hebben van een handicap of psychiatrische problematiek van het kind zelf of een gezinslid
  • Nare gebeurtenissen zoals een ongeluk, oorlog of pesten
  • Langdurige ziekte, ziekenhuisopname van het kind zelf of een gezinslid
  • Hechtingsproblematiek, zoals verlatingsangst, vermijden of juist overmatig vastklampen.

Het therapeutisch proces

Wil je meer weten over het therapeutisch proces? Klik dan de verschillende fasen open.

De beginfase van de therapie heeft als belangrijkste doel het opbouwen van een vertrouwensband. Het is zowel voor het kind als voor de therapeut een verkennende fase, waarin het kind de hulpvraag vaak al duidelijk maakt op aanscherpt. Afhankelijk van het kind is de rol van de therapeut in deze fase bewust observerend. De therapeut wil namelijk kijken waar het kind zelf mee komt. Door te observeren en te luisteren kan het kind laten zien wat het nodig heeft. Ook kijkt de therapeut in deze fase naar de mogelijke hulpbronnen en vaardigheden van het kind.

De middenfase staat in het teken van verdieping en verwerking van de problematiek. Doordat de therapeutische relatie duidelijk is geworden voor het kind, biedt dit veiligheid om moeilijke of pijnlijke thema’s (verder) uit te spelen. De intensiteit van het spel neem toe. Een kind kan in spel langdurig stilstaan bij onverwerkte belevingen. Hetzelfde thema kan herhaaldelijk terugkeren in verschillende uitingsvormen. Dit kan gepaard gaan met regressie; kinderen komen vaak toe aan behoeftes uit vorige ontwikkelingsfases die eerder geblokkeerd waren en deze in hun spel inhalen. Daarnaast gaan kinderen in deze fase experimenteren met nieuw gedrag. Wat eerder vertoond negatief gedrag kan tijdelijk heviger worden. De rol van de therapeut verandert in deze fase. ZIj pleegt meer interventies, speelt mee, biedt tegenspel, ondersteunt en bekrachtigt het kind in zijn oplossingen. Hierbij sluit de therapeut ook in deze fase aan bij de behoeftes van het kind. Soms kan dat structuur zijn, soms juist extra ruimte.

De eindfase breekt aan wanneer de intensiteit van het spel afneemt. Een kind heeft meer vertrouwen in de eigen gevoelens en mogelijkheden gekregen. In de beginfase van de therapie overheersten de problemen, in de eindfase geeft het kind aan ‘het gewone leven’ belangrijker te vinden. Als een kind voldoende veranderd en gesterkt is om zonder hulp verder te gaan of wanneer het doel is behaald, dan bouwen we de therapie af. Ter afsluiting volgt nog een laatste oudergesprek.

Contact

Neem gerust contact met ons op